Alarmering

Kies een hulpmiddel > Communicatie > Alarmering

De hier bedoelde hulpmiddelen zijn: 

Persoonlijke alarmeringsapparatuur voor lichamelijke gehandicapten.

De hier bedoelde apparatuur bestaat uit een draagbare, draadloze noodschakelaar waarmee in noodsituaties een telefoonkiesautomaat in werking kan worden gesteld. Deze automaat legt contact met patiënten of een 24-uurs bemande centrale, die op hun beurt een hulpverlener inschakelen voor daadwerkelijke assistentie. Het doel van de alarmeringsapparatuur is zelfstandig wonen mogelijk te maken voor personen die sociaal redzaam zijn en redzaam zijn in de algemeen dagelijkse levensverrichtingen, maar als gevolg van ziekte of gebrek een verhoogd risico lopen in een noodsituatie terecht te komen. De apparatuur kan worden verstrekt aan gehandicapten:

• voor wie een duidelijke noodzaak bestaat om in geval van nood onmiddellijk medische of technische hulp van buitenaf in te roepen;
• die bovendien gedurende langere tijd op zichzelf zijn aangewezen;
• en van wie men niet kan verwachten dat ze in een noodsituatie de telefoon zelfstandig kunnen bedienen.

Bewakingsapparatuur ter voorkoming van wiegendood valt niet onder de onderhavige apparatuur.

Deze hulpmiddelen kunnen verstrekt worden bij de volgende indicatie(s):

Ondanks het feit dat iemand mogelijk een verhoogde kans heeft om te vallen en niet op voorhand vast staat dat hij/zij na een val zelfstandig overeind kan komen, moet daarnaast sprake zijn van een aandoening die voortdurende bewaking noodzakelijk maakt.
We kunnen hierbij denken aan ernstige hart- en longziekten of bijvoorbeeld een moeilijk instelbare, insuline afhankelijke, diabetespatiënt waarbij hypo’s of hypers op kunnen treden. Het alleen hebben van evenwichtsstoornissen en/of valneigingen t.g.v. ouderdomsklachten, dus zonder dat er sprake is van een andere problematiek, is onvoldoende om een personenalarmering te verstrekken vanuit de Regeling zorgverzekering. Indien het alsnog wenselijk wordt geacht dat men toch over een personenalarmering moet beschikken, dient deze personenalarmering voor eigen rekening te worden aangeschaft of er kan een aanvraag worden ingediend bij de gemeente (Wmo).

aanvraagprocedure:

Voor elk hulpmiddel wat door de zorgverzekeraar wordt verstrekt, heeft u een voorschrift van uw arts nodig en soms ook voorafgaande toestemming van de zorgverzekeraar. Laat u daarom bij twijfel, vooraf goed informeren. Uw zorgverzekeraar moet een verzekeringsregelement hebben, waarin staat hoe de verstrekking van hulpmiddelen geregeld is. Vraag zonodig naar dit reglement bij uw zorgverzekeraar.

Op het aanvraagformulier dient de huisarts te specificeren dat naast de problematiek van het vallen er tevens sprake is van een ziekte of gebrek welke aanleiding kan geven dat verzekerde in een verhoogde risicosituatie zou kunnen komen te verkeren.

• een reparatie 
  Meestal volstaat een melding aan de leverancier, soms moet u eerst de verzekeringsmaatschappij waarschuwen. De leverancier kan hier u verder over informeren.

Extra informatie

De verstrekking betreft alleen de apparatuur.
Eventuele kosten van opvolging van een alarm zoals een abonnement op de alarmcentrale van de thuiszorg zijn voor rekening van verzekerde zelf.

Dit hulpmiddel wordt veelal verstrekt in bruikleen. (zie reglement).

Een epilepsiedetector voldoet niet aan de omschrijving van de persoonlijke alarmeringsapparatuur volgens de Regeling zorgverzekering, een bedalarmmat is geen persoonlijke alarmeringsapparatuur in de zin van de Regeling zorgverzekering. Beide komen niet voor vergoeding in aanmerking vanuit de Regeling zorgverzekering.